• De Nederlandse website
  • The English website
  • Deutsch Sprache
  • Langue française

Blog overzicht

Een leuke bezigheid

Geplaatst op 05-11-2015

Onze minicamping is nu toch echt gesloten. Tot in de laatste week hadden we nog gasten. Het was dan ook zulk mooi weer. Zelfs vandaag kwam er nog een camper het erf op gereden. Maar ja, 1 november is 1 november. Ons tweede seizoen zit er op. En evenals vorig jaar hebben we er volop van genoten. Zoveel verschillende mensen, uit zoveel windstreken, uit zoveel verschillende landen. Het was een feest om ermee kennis te maken. Mensen vragen ons soms of we het niet te druk vinden, zoveel schoonmaken, zo vaak grasmaaien, zoveel "gedoe", maar dat ervaren wij helemaal niet zo. We hebben er zeker werk aan, maar wij vinden dat wel ontspannend. Het is gewoon gezellig om mensen welkom te heten, een leuke plaats voor hen uit te zoeken en soms een beetje wegwijs te maken in alle mogelijkheden die onze omgeving biedt qua natuur, cultuur en rust. Sommige gasten komen een kijkje nemen op onze kwekerij en zijn geïnteresseerd in de werkwijze van Jaap op het gebied van veredeling. Dan nemen we de tijd om er iets over te vertellen en te laten zien waar gerichte veredeling toe kan leiden. Soms zijn er kleine probleempjes, zoals een caravan, waarvan het alarm afgaat terwijl de eigenaren aan het fietsen zijn. Of een voortent die dreigt weg te waaien bij harde wind. Of een mol die een gang graaft nét naast de caravan. Ja, dat zijn zaken die je direct moet oplossen. Maar dat lukt tot nog toe heel aardig. En als dan 's avonds de gasten weer tevreden voor tent, caravan of camper zitten, met een glaasje wijn, een nootje en soms een open vuurtje in de mobiele houtkachel of op de vuurschaal, dan trekken wij maar één conclusie. Het is een leuke bezigheid. Op naar het volgende seizoen.

Betsy.

Koetelen in de keuken

Geplaatst op 27-10-2015

Koetelen. Wat is dat? Met mijn Arnhemse achtergrond had ik nog nooit van dat werkwoord gehoord. In West-Friesland daarentegen wordt dit woord veel gebezigd, zoals ik merkte toen ik jaren geleden kennismaakte met de familie van Jaap en de zeden en gewoontes in dat bijzondere deel van Nederland. Een beetje koetelen in de tuin, in het schuurtje (de boet), op het water of in huis. Dat is dus zo maar een beetje gezellig en ontspannen rommelen. Het hoeft niet speciaal tot iets concreets te leiden, er is geen haast bij, geen deadlines en geen stress. Ik doe het graag in de keuken: op een regenachtige zondagmiddag of later op de avond als alleen de geluiden van de natuur bezit genomen hebben van onze minicamping en onze kwekerij. Soms bak ik een cake of koekjes, soms heb ik zin om een grote pan met vlees te braden, genoeg voor de hele week. Ik kijk eens in de kelder of er nog iets ligt dat ik verwerken kan tot een smakelijk hapje of ik doe een duik in de vriezer waar ik altijd wel een voorraadje fruit tegenkom om lekkere confiture van te maken. Zondag trof ik een bak tomaten aan, de laatsten van dit seizoen. Wat te doen? Ik had al een flinke hoeveelheid pittige tomatenpuree gemaakt, genoeg voor de geef en voor de soep. Dan nu maar eens proberen een zoetzure saus te maken, een soort ketchup dus. Met uien, knoflook, gember, appelazijn en suiker is het een lekkere en kleurige saus geworden. Jaap heeft gekeurd......en het geheel is goed bevonden. Een beetje koetelen: we hebben het allemaal nodig en we zouden het dan ook veel vaker moeten doen.

Betsy

Even geduld a.u.b.

Geplaatst op 19-10-2015

Ja, dat moet je wel kunnen opbrengen als je iets geregeld wilt hebben bij de gemeente, de provincie of het rijk. En soms moet dat een engelengeduld zijn. Daar kan de Otterlose voetbalvereniging over meepraten. Maar liefst 15 jaar is SV Otterlo bezig geweest om te komen tot de bouw en aanleg van een nieuw sportterrein in Otterlo. Geen overbodige luxe. Al jaren moeten onze voetballende dorpsgenoten het doen met verouderde en verspreid liggende velden, slechte kleedkamers en een veel te kleine en armoedige kantine. Niet dat ik het nodig vind dat de voetballers en -ballertjes hoeven te baden in weelde, maar een beetje moderne en kwalitatief goede voorziening is toch echt niet te veel gevraagd. Hoeveel keren zouden bestuursleden daarvoor naar het gemeentehuis zijn gereden? Met hoeveel verschillende wethouders zouden zij daarover gesproken hebben? Hoe vaak zouden zij hun plannen en wensen opnieuw hebben moeten toelichten? Hoeveel tijd en energie hebben zij moeten steken in het enthousiast houden van de achterban? Afgelopen zomer werd eindelijk groen licht gegeven en sinds kort kan iedereen die over de Hoenderloseweg rijdt, zien dat de werkzaamheden begonnen zijn. Over een jaartje moet alles klaar zijn, zodat er dan gespeeld kan worden op de nieuwe velden. En dan is het wachten op de prestaties. Die zijn op dit moment nog niet om over naar huis te schrijven. Het lijkt erop dat de huidige competitie een maatje te groot is voor SV Otterlo, althans voor het A-team. Misschien is het jarenlang touwtrekken om een nieuw sportpark daar debet aan. Als het bestuur van SV Otterlo 15 jaar geduld heeft kunnen opbrengen om zover te komen als vandaag, dan kunnen wij daar een voorbeeld aan nemen. Dus even geduld a.u.b. Info: http://www.svotterlo.nl/beelden-sportpark-sv-otterlo/

Betsy

Een appeltje voor......

Geplaatst op 08-10-2015

De Hete bliksem. Ja, daar is de Zoete Ermgard heel geschikt voor. En laten wij die nu ruim voorhanden hebben. Niet alleen dit jaar, maar ieder seizoen weer geeft die boom ons een paar kistjes vol heerlijk geurende appeltjes. De Zoete Ermgard is een zelfbestuiver en heeft dus geen andere appelbomen in de omgeving nodig om vrucht te kunnen dragen. Maar ja, wij hebben wel tien appelbomen op onze kwekerij en in de bongerd staan. In het voorjaar hebben de bijen er hun pootjes vol aan. Bij ons vind je een paar goudrenetten, een alkmene, een notarisappel, nog een paar soorten en ook een Zoete Ermgard. Dit jaar is Jaap al vroeg met de pluk begonnen. Niet dat de appels toen al goed rijp waren, maar de vele wespen kregen trek in de appels. En vervolgens stortten de vogels zich op het aangestoken fruit. Er zat dus niets anders op om de boom in te klimmen en de appels te plukken. Nu staan ze veilig opgeborgen in de koelcel. Alleen de Zoete Ermgard hangt nog voor de helft vol. Dit is een laat soort, waarvan de vruchten pas in oktober een mooi rood kleurtje krijgen. Als handappel is ze niet de allerlekkerste. Ze is een beetje melig, maar om te drogen en voor de compôte is ze heerlijk. Maar het allerlekkerste vind ik dit appeltje in de hete bliksem. Wat heb je er verder voor nodig? 2/3 zoete appels, 1/3 zure appels, gerookt spek, uien, aardappelen, rookworst of metworst, tijm, laurier, zout en peper. Een paar uur laten sudderen en smullen maar. Het recept komt van de Belgische kok, Jeroen Meurs. Hij gebruikt geen zoete appels, maar ik vind dat die er juist wél bij moeten. Ik zou zeggen. Probeer het zelf. Info: http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/recepten/hete-bliksem-met-spek

Betsy

Talenten

Geplaatst op 01-10-2015

Het is fijn als je handig bent met naald en draad, maar ik behoor zeker niet tot het gilde van deze nijvere en creatieve personen. Toch moet ik er soms aan geloven en zet ik, met frisse tegenzin, de naaimand op tafel. Zo ook vanavond: Jaap heeft een nieuwe spijkerbroek en die is 5 cm te lang. Als ik daar niet rap de schaar in zet, wordt de broek met omgeslagen pijpen in gebruik genomen en zijn de slijtageplekken al bij de eerste de beste wasbeurt zichtbaar. Dat moet ik zien te voorkomen en dus zit er niets anders op dan aan de slag te gaan. Eigenlijk is het een werkje van niks. Ik weet ook best hoe het moet, want als ik me goed herinner heb ik wel drie cursussen gevolgd om me die kunst eigen te maken. De eerste lessen kreeg ik van Tante Bab, die zo af en toe mijn moeder een handje hielp bij het repareren (verstellen) van tientallen overalls, werkbroeken en overhemden. Meerdere lessen van andere deskundigen volgden. Ik begon er meestal enthousiast aan, maar het beklijfde niet. Op zeker moment woonde Tante Jo bij ons op de boerderij. Dat was een ware held met naald en draad. Vervolgens leerde ik veel van zus Neeltje, die kostuumnaaister is. Ik ken geen tweede persoon die zo perfectionistisch haar beroep uitoefent. Alles klopt aan haar creaties. De kleuren, de patronen, de belijning, de details, de afwerking, de binnenkant. Alles is vakwerk van de bovenste plank: Haute Couteure met twee hoofdletters. En dan is ze ook nog steeds vernieuwend bezig. Ze probeert nieuwe technieken uit, ze verdiept zich in patronen uit Aziatische landen en ze levert maatwerk voor mensen met een afwijkende houding. Ik vind het mooi als je met zoveel ideeën dit vak kunt uitoefenen. Aan mij is het niet besteed. De fijne motoriek is bij mij niet zo goed ontwikkeld en dus ben ik niet geschikt voor dat beroep. Maar daarom niet getreurd. Ik ben goed in andere dingen. Ieder mens beschikt immers over een aantal talenten.

Betsy