• De Nederlandse website
  • The English website
  • Deutsch Sprache
  • Langue française

Welkom bij Minicamping 'De Kwekerij'

Een vriendelijke camping op de Veluwe.

Op onze minicamping in Otterlo op de Veluwe wordt de sfeer bepaald door rust en vriendelijkheid. Naast het werk op onze kleinschalige kwekerij, vinden we het ook leuk om mensen uit andere delen van het land en uit het buitenland te ontmoeten. Onze minicamping bestaat uit 14 plaatsen op een mooi grasveld van 2500 m2. De plaatsen zijn geschikt voor caravans, campers en tenten. Het grasveld is nieuw aangelegd op goed doorlatende zandgrond. Rondom het kampeerveld staan voldoende bomen en struiken die voor beschutting zorgen. Er is een eigen oprit met aan weerszijden ruim twintig jaar oude koningslinden. Iedere plaats is ca. 125 m2 groot en voorzien van een eurostekker met een 6-amp-aansluiting (kosten bij de prijs inbegrepen) òf een 10-amp-aansluiting met aparte meter. Electrische fietsen kunnen in de schuur opgeladen worden. We hebben gratis draadloos internet op onze minicamping. Naast het terrein staan twee sanitaire units, die we 'aankleden' met bollen en planten van onze eigen kwekerij. U bent welkom bij ons.

Jaap Duijs en Betsy Rap

Neem contact op

06-51837091

jgduijs@xs4all.nl

Facebook

meer info...

Welkom Onze minicamping is weer open. Langs het veld bloeien nog bosanemonen en corydalis. De krentenbmen, ribessen en forsythia's staan in bloei en de eerste gasten hebben al van een lekker voorjaarszonnetje genoten. AANBIEDING: Als u in de maanden april en mei minimaal zeven dagen achtereen op onze minicamping verblijft, kunt u op onze kwekerij zeven vaste planten uitzoeken.

Minicamping De Kwekerij ligt in Otterlo vlak naast Nationaal Park De Hoge Veluwe

Laatste blog: Mooie jaren

Geplaatst op 03-03-2019

Vorige maand hebben we onze trouwe Fokkie moeten laten inslapen. Hij heeft de respectabele leeftijd van 17 jaar bereikt. Fokkie kwam bij ons toen hij 8 jaar was. Hij was toen net een paar dagen in het asiel in Ede. In de eerste maanden was hij erg schuchter, afwachtend en soms ook een beetje angstig. Dat had te maken met zijn voorgeschiedenis. Hij was afkomstig van een adres waar hij niet al te vriendelijk werd behandeld, om het maar zachtjes uit te drukken. Bij ons kreeg hij natuurlijk meteen volop de ruimte, maar hij moest nog leren daarmee om te gaan. Gelukkig accepteerde hij snel dat Jaap zijn baas was, hetgeen al de jaren dat Fokkie bij ons was zo is gebleven. De eerste jaren moest hij nog concurreren met Moshe, onze Jack Russel. Dat was een klein opdondertje, die het liefst iedereen als zijn knechtje zag. Daar was Fokkie echter niet van gediend. Soms ontweken ze elkaar en soms moest de rangorde even opnieuw bepaald worden. 1.Jaap, 2 Fokkie, 3.Moshe. Als dat maar duidelijk was, kon de lieve vrede weer getekend worden en lagen ze soms gezellig samen (zonder Jaap) in de mand in de gang. Aan het leven van Moshe kwam een voortijdig einde toen hij zonder toestemming op stap ging op zoek naar vrouwelijk schoon. Op de Arnhemseweg werd hem dat noodlottig. Moshe werd begraven onder een van de bomen op ons erf en voor Fokkie brak een ontspannen tijd aan zonder concurrentie. Hij ontpopte zich als een echte waakhond direct blaffend zodra iemand het erf betrad, waar hij pas mee ophield als Jaap of ik zich vertoonde, maar nooit agressief of bijtend. Muizen, eekhoorntjes en katten beschouwde hij wel als ongewenst bezoek. Tot op hoge leeftijd ging hij daar achteraan en menig muisje heeft hij op de stoep gelegd. De minicamping had zijn bijzondere belangstelling en dan vooral de etensresten. Het was verboden terrein voor hem en dat wist hij heel goed. Af en toe rook zijn neus iets lekkers en dan ging hij via een omwegje toch stiekem een kijkje nemen. We hebben ontzettend veel plezier beleefd aan Fokkie en hij hoorde helemaal bij ons en ons huis. Het laatste jaar werd hij snel ouder, zijn gehoor en gezicht namen af en hij werd stram. Toen hij eind januari pijn begon te krijgen en nauwelijks meer naar buiten wilde, was dat voor ons een teken dat het genoeg geweest was voor Fokkie. We hebben hem begraven bij de tunnelkas waar hij zo graag in het zonnetje lag als Jaap daar met de bollen aan het werk was. Het waren mooie jaren.

Betsy